Mirko Ocokoljić godinama je važio za čoveka iz senke – vrhunskog stručnjaka koji ne traži svetla reflektora, ali završava posao gde god da dođe. Diskretan, smiren, radan i posvećen, stvarao je košarku tiho, precizno, pedantno. Danas je taj isti čovek stao na jedno od najtežih mesta u evropskoj košarci – na klupu Partizana, posle odlaska Željka Obradovića.
Rođen u Srbiji i odrastao u našem košarkaškom sistemu, Ocokoljić je prvo izgradio solidnu igračku karijeru. Igrao je za Železničar, Borac Čačak, OKK Beograd, a zatim otišao i u inostranstvo, braneći boje Banvita i rumunskog Asesofta. Bio je pouzdan igrač, ali njegova prava košarkaška snaga čekala je stručnu ulogu.
Nakon završetka karijere, okrenuo se trenerskom poslu i vrlo brzo izgradio reputaciju jednog od najpedantnijih pomoćnih trenera u regionu. Put ga je vodio u Francusku, Ukrajinu, Monako i ASVEL – projekte velikog nivoa, među koje spada i period rasta Monaka u evropskog giganta. U svim tim klubovima bio je čovek zadužen za analitiku, pripreme, pojedinačan rad i organizaciju – posao koji retko ko radi bolje.
U Srbiji je decenijama bio stub Udruženja košarkaških trenera Srbije, gde je kao generalni sekretar aktivno radio na jačanju domaćeg trenerskog sistema. Tiho, ali temeljno – u njegovom stilu.
U Partizan dolazi kao deo stručnog štaba Željka Obradovića, skroman, nenametljiv, ali izuzetno cenjen. A kada je Obradović napustio klub, upravo je Ocokoljić bio taj kome je Partizan poverio tim u najosetljivijem trenutku. Bez pompe i bez velike priče, prihvatio je ulogu privremenog šefa struke i odmah stavio jasno do znanja – rad, disciplina i identitet Partizana su jedini put.
Na konferencijama govori jednostavno i direktno. O igri. O disciplini. O pristupu. O tome kako Partizan mora da izgleda. I ne samo to – iz svakog njegovog nastupa vidi se ogromna ljubav prema crno-belima. Ljubav koju nosi još iz školskih dana.
A dokaz? Fotografije iz 1992. godine koje Grobari dele ovih dana – Mirko kao jedan od nas.
Nekad čovek iz senke. Danas – stub Partizana.
CRNO-BELA LJUBAV NIKAD NE PRESTAJE. Piše: Volimpartizan.rs 🖤
